Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Τόλης Νικηφόρου, Οι γειτονιές του παρελθόντος χρόνου



Σταύρος Κουγιουμτζής & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Όμως δεν ξέρω
(τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού – δίσκος: Όταν σε περιμένω (1979))


[Από την ενότητα I την κοκκινόμαυρη ανεμίζοντας της ουτοπίας]

οι γειτονιές του παρελθόντος χρόνου

απόμεινε
ένα γυμνό παράθυρο
οικείο σαν αίνιγμα
που η λύση του ανεξήγητα σου διαφεύγει
μια σιδεριά σε μισογκρεμισμένο τοίχο
ένα τραπέζι
με αποτυπώματα φωνής και χνώτου
κι ο άνεμος που υπενθυμίζει την αγάπη
αχνά στις συλλαβές των ονομάτων τους

απόμεινε
ο αφρός στην κορυφή του κύματος
που σαν λουλούδι ανθίζει και μαραίνεται
μια μουσική
που ανεπαίσθητα στο αίμα σου εισβάλλει
και παραμένει μακρινή
όσο κι αν ανιχνεύεις την πηγή της

απόμεινε
προσωρινά αόρατο ένα χαμόγελο
από τις γειτονιές του παρελθόντος χρόνου
που ξαφνικά θα φωτιστεί μες στο σκοτάδι
σαν μια απόδειξη ζωής που δεν τελειώνει

Από τη συλλογή Την κοκκινόμαυρη ανεμίζοντας της ουτοπίας (1997)


Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμεραΤόλης Νικηφόρου
Δημοσίευση σχολίου