Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

Τόλης Νικηφόρου: Όταν πεθαίνει ένα παιδί, 2

[Ενότητα II επικίνδυνα έως απαράδεκτα αθώος]

όταν πεθαίνει ένα παιδί, 2


αποχαιρέτισε

το κόκκινο και το βαθύ γαλάζιο

το βιολετί μέσα στο σύθαμπο του ελαιώνα
αποχαιρέτισε
το πρώτο φρρρ και χσσσ του ανέμου
τα φύλλα που αιφνίδια ασημώνει
αποχαιρέτισε
τα ερημωμένα δίπλα πρόσωπα
τον χάρτινο ήχο του νερού
στην πέτρινη αυλή της γειτονιάς σου

με μια σύριγγα καρφωμένη στη φλέβα
αποχαιρέτισε τον κόσμο

πριν από σένα
θάχει πεθάνει τ' όνειρό σου
η αυταρχική πορφύρα και τα κούφια λόγια
σαν τα σκυλιά πριν από σένα
θα έχουμε πεθάνει όλοι

αποχαιρέτισε λοιπόν τον κόσμο
άνοιξε τις μεγάλες πύλες της αβύσσου
να μην υπάρχει πια έλεος για κανένα

να γίνει στάχτη και να σκορπιστεί στο χώμα
ο λόγος και το φως του κόσμου


Από τη συλλογή Την κοκκινόμαυρη ανεμίζοντας της ουτοπίας (1997)

Δημοσίευση σχολίου