Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

Τέλος του αφιερώματος στον Τόλη Νικηφόρου: ένας κόμπος η χαρά μου...



Σταύρος Κουγιουμτζής, Ένας κόμπος η χαρά μου
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Όταν ανθίζουν πασχαλιές (1971))

Απίστευτο! Τούτο το αφιέρωμα ξεκίνησε στις 15 του Γενάρη και κράτησε ήδη 4 μήνες. Τέλειωσε ουσιαστικά χτες με το ωραιότατο ποίημα «Μήπως».

Το τελευταίο εννιάμηνο είχαμε 4 μεγάλα (σε όγκο και ποιότητα) αφιερώματα σε ποιητές της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς της χώρας. Σε δύο αμιγώς Θεσσαλονικιούς (Μαρία Αγαθοπούλου και Τόλη Νικηφόρου), σ' έναν Κιλκισιώτη πολιτογραφημένο Αθηναίο που η καρδιά του δεν έπαψε ποτέ να χτυπά δυνατά για τη Θεσσαλονίκη (τον Νίκο Γρηγοριάδη) και σ' έναν πολίτη της Ελλάδας, ως εκ τούτου και Θεσσαλονικιό (τον Ορέστη Αλεξάκη), που μετά την τριετία που έζησε στη Θεσσαλονίκη μάς έδωσε μια υπέροχη νέα συλλογή το 2009.

Είναι ξεχωριστή πόλη η Θεσσαλονίκη. Με δικά της χρώματα, δικές της μυρωδιές, δικούς της ήχους, δικές της εικόνες, που είναι και οι πρωταγωνιστές αρκετών γραπτών των 4 αυτών ποιητών και τόσων άλλων που ήδη έχουν παρελάσει από τις σελίδες μου και θα συνεχίζουν να κυριαρχούν εσαεί σε κάθε μου προσπάθεια.

Παραφράζω τον Σταύρο Κουγιουμτζή για να σας ευχαριστήσω όλους (φανερούς και κρυφούς αναγνώστες των σελίδων μου) επειδή μ' αφήνετε συνεχώς να σας λέω για τα ποιήματα και τα τραγούδια της πατρίδας μου π' αγαπώ, τα παραπονεμένα.

Τέλος του αφιερώματος στην ποίηση του Τόλη Νικηφόρου και τέλος στα αφιερώματα γενικώς σ' αυτό το ιστολόγιο. Νιώθω πολύ περήφανη και πολύ χαρούμενη που όλα πήγαν κατ' ευχήν και όλες οι παρουσιάσεις ολοκληρώθηκαν μ' επιτυχία. Και πολύ κουρασμένη. Με την εμβάθυνση στο σύνολο του έργου τόσων ποιητών νιώθω μερικές φορές ότι αναλώνω και την τελευταία μου ικμάδα. Κι αυτό δεν είναι καλό σύμπτωμα. Σημαίνει ότι έφτασε η ώρα για δραστικές αλλαγές και, πρωτίστως, για χαλάρωση και ψυχαγωγία. Party time, λοιπόν, από σήμερα και επ' αόριστον. Με μια ποικιλία ποιημάτων και τραγουδιών που θα εναλλάσσονται συνεχώς ως προς το ύφος, την ηλικία και τη διάθεση που δημιουργούν. Κι όπου μας βγάλει. Άλλωστε, η μουσική κι η ποίηση, πιασμένες από κοριτσάκια χέρι-χέρι, μόνο σε καλό μπορούν να μας βγάλουν.

Τέλος στα αφιερώματα αυτά που μ' έκαναν πολύ πιο πλούσια ως άνθρωπο και με γέμισαν χαρά, περηφάνια και λύπη κάθε φορά που τέλειωναν. Γι' αυτό ένας κόμπος η χαρά μου...

Τα ποιήματα των αφιερωμάτων θα μείνουν εδώ, αλλά σταδιακά θα μεταφερθούν και σε άλλα ιστολόγια που θα φέρουν το όνομα του κάθε ποιητή. Το ίδιο θα γίνει και με τα γραπτά πολλών άλλων ποιητών της Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο) που έχω ανθολογήσει ή παρουσιάσει στο Translatum. Στη δεξιά στήλη (δίπλα μας) και στην ενότητα «Τα ιστολόγιά μου» μπορείτε να δείτε όσα είναι ήδη έτοιμα και στην πορεία θα βλέπετε να προστίθενται και άλλα. Εκεί θα γίνει η παρουσίαση του έργου όλων των υπόλοιπων πολύ αλλά και λιγότερο γνωστών στο ευρύ κοινό ποιητών. Επισκεφτείτε τα όποτε θέλετε ή σας περισσεύει χρόνος να γνωρίσετε καλύτερα κάποιον από τους ποιητές «μου».

Τέλος, λοιπόν, στο αφιέρωμα στην ποίηση του Τόλη Νικηφόρου. Το είπα στο κλείσιμο της παρουσίασης του Ορέστη Αλεξάκη, το επαναλαμβάνω και σήμερα: χαιρετούμε τον ποιητή Τόλη Νικηφόρου, δεν τον αποχαιρετούμε. Θα είμαστε μαζί του σε κάθε νέα του δημοσίευση και σε κάθε νέα του ποιητική συλλογή. Θα είμαστε μαζί του στο γαλάζιο του Θερμαϊκού του και της σκέψης του και στο κόκκινο της φωτιάς που έρπει στα κάστρα της πάνω πόλης και στην ψυχή του.

Άλλωστε, εσείς οι υπόλοιποι έχετε και μια υποχρέωση, όπως σας είπα στην εισαγωγή μου στη συλλογή του Τόλη Νικηφόρου που κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγες μέρες: να στρωθείτε και να τη διαβάσετε τώρα το καλοκαίρι. Λέγεται «Το μυστικό αλφάβητο» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μανδραγόρα.

Καληνύχτα, Τόλη Νικηφόρου!

Σ' ευχαριστώ πολύ για τη συντροφιά που μου κρατούν χρόνια τώρα τα ποιήματά σου, σ' ευχαριστούμε όλοι για το βαθύ γαλάζιο και το κόκκινο της ποίησής σου που σταλάζεις εδώ και 44 χρόνια στο νου και στην ψυχή μας και δίνεις χρώμα στο γκρίζο της καθημερινής μας ζωής, ευχαριστούμε εσένα κι όλους τους μαχόμενους θεσσαλονικιούς και μη ποιητές για τα μυστικά και φανερά σας αλφάβητα που μεγάλωσαν και μόρφωσαν γενιές και γενιές και θα μορφώσουν άλλες τόσες. Να 'σαι πάντα καλά, γερός και χαρούμενος!
Δημοσίευση σχολίου