Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Στο επίκεντρο



Μίμης Πλέσσας & Γιάννης Δαλιανίδης, Είμαι γυναίκα του κεφιού
(τραγούδι: Μαίρη Χρονοπούλου / ταινία: Μια κυρία στα μπουζούκια (1968) του Γιάννη Δαλιανίδη)

Στο επίκεντρο

Εύθυμοι άνδρες, και όπως μου αρέσει εύθυμοι,
έτοιμοι να ξεδώσουν σε ερωτική ελευθεριότητα,
ανάλογα έρχονται και οι προσεγγίσεις τους.
Και είναι η περίπτωση που βρίσκομαι
στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός τους
και πρέπει να διαλέξω ποιον προτιμώ.
Εξουσία μου η τόση εύνοιά τους.

Από τη συλλογή Μαυλιστικά (Το οκτασέλιδο του Μπιλιέτου, τχ. 14 Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1997) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Το ποίημα ξαναδημοσιεύτηκε με τον ίδιο τίτλο στη συλλογή Πεδίο πόθου (2005)


[Αναδημοσίευση]

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

5 Σχόλια:

Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλου είπε...

Αλεξάνδρα μου,
Όπως πάντα, διάβασα κι αυτό το ποίημά σου με ενδιαφέρον και με αγάπη. Για μιαν ακόμη φορά, με εντυπωσίασε η πρωτοτυπία του θέματος και ο τρόπος γραφής σου.
Εξαιρετικός ο καταληκτικός στίχος "Εξουσία μου η τόση εύνοιά τους".

Alexandra Bakonika είπε...

Γιόλα μου, και με αυτό το ποίημα εκτίθεμαι ανεπανόρθωτα, και αυτή η έκθεση είναι μέσα στις γενναίες αποφάσεις μου ως προς αυτό που είπε ο Χριστιανόπουλος: η ποίηση μας θέλει γυμνούς.Χίλια ευχαριστώ για τα καλά και γενναιόδωρα σχόλιά σου.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Αλεξάνδρα μου, εσύ ξεγυμνώνεσαι μπροστά μας, ακολουθώντας πιστά αυτό που λέει ο Χριστιανόπουλος, γιατί προφανώς πιστεύεις ότι έτσι πρέπει να κάνει ο έντιμος και ειλικρινής συγγραφέας.

Τώρα, αν κάποιοι θα ήθελαν να σε εκθέσουν με βάση τα γραπτά σου, τι μ' αυτό; Ας κάνουν ό,τι θέλουν. Από τις πράξεις μας κρινόμαστε. :-)

Alexandra Bakonika είπε...

Βίκυ συμφωνώ μαζί σου και ο λόγος σου μου κάνει καλό και με στηρίζει.Αν ανέφερα για την έκθεσή μου, ήταν μόνο για να εκφράσω τη δική μου εσωτερική πάλη και λιγότερο για τα σχόλια κάποιων πικρόχολων που ποτέ δεν λείπουν- είτε φανερά εκφράζονται είτε πίσω από την πλάτη.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Α ναι, το ξέρω. Απλώς βρήκα την ευκαιρία να ρίξω τις καμπανιές μου στους πικρόχολους. :-)