Γιάννης Ποδιναράς, Ίσκιοι

Chris De Burgh & Γιώργος Λέφας, Για μένα τραγουδώ
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / δίσκος: Χορεύω (1989))

[Μέρος Γ']

Ίσκιοι

Γυρνάμε στα χαλάσματα.
Αγγίζουμε τις ρωγμές των χτισμάτων
επιπλέοντας στα υγρά θεμέλια των έργων μας.
Ανηφορίζουμε το παλιό μονοπάτι
στοιχειωμένοι από πνεύματα παλιά που μας γητεύουν.

Στην κορφή άλικες γλώσσες
βάφουν τον ήλιο που βασιλεύει
τροπαιοφόρος
στη χώρα των αιμάτινων ίσκιων.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Στη θάλασσα του Ξερού

Ναζίμ Χικμέτ & Θάνος Μικρούτσικος, Η πιο όμορφη θάλασσα
(τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη / δίσκος: Πολιτικά τραγούδια (1975))

[Μέρος Γ']

Στη θάλασσα του Ξερού

Σπίτια χαμηλοτάβανα σειρά
περίμεναν τη δειλινή σκιά μας
να χαμογελάσει στα οπλισμένα τόξα
της κρυφής χαράς των κοριτσιών.

Κι οι ματιές τους πιο πάνω από τη θάλασσα
πάντα αφρισμένες
να σημαδεύουν το χλωρό μας θόλο
πάντα σαΐτες βουτηγμένες στο μύχιο χρόνο
τον κομμένο στα δυο
τον κλεμμένο ιστό της αδέξιας ορμής μας.

Οι πινελιές που χάραξε το φως των χειλιών τους
αυλάκωσαν το μέτωπό μας
να ταξιδέψουν τα λιγνά τους σώματα
κι οι ψυχές που έμειναν πίσω
ξωτικά της πλανόδιας πεθυμιάς.
Στοιχειά των ανέμων
που γδέρνουν το μετέωρο τραγούδι μας.

Μα νιώσαμε τη θάλασσα στον τριγμό της ήβης
ν' ανοίγει διάπλατα
τα πέταλα των απολιθωμένων πόθων.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Συνάντηση

Αλκίνοος Ιωαννίδης, Ο κόσμος που αλλάζει (δίσκος: Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή (2003))

[Μέρος Γ']

Συνάντηση

Στα πράσινα λιβάδια
το πρώτο τίναγμα της φτερούγας
μίλησε με το άστρο
που αγρυπνούσε και περίμενε
τη σοδειά της ριζωμένης στο χώμα καρδιάς.

Μαντατοφόρος η μοίρα των πουλιών
ζωγράφισε τ' ονειρεμένο ταξίδι
απ' τους ρόζους της γης
ως τις παρυφές του φεγγαριού.

Και το μήνυμα πήγε διάτρητο
απ' τις πληγές των ανθρώπων
ν' απαλύνει το λευκό των άστρων
και ν' αφήσει το βάρος της λάσπης
μετέωρο στους γαλαξίες.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Μόρφου 1997

Το γιασεμί (παραδοσιακό Κύπρου)
(τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου / δίσκος: Τραγούδια της Μεσογείου (1998))

[Μέρος Γ']

Μόρφου 1997

Δρόμοι στενοί
και πόρτες ανοιχτές.
Περνούσαμε γιασεμί τ' απόγευμα
–χαϊμαλιά της πρώτης αγάπης–
Αλυσίδες απλώναμε
τις ευωδιές των παθών
στις διαδρομές των υγρών ονείρων
και χτίζαμε τα θεμέλιά μας
στα ριζωμένα στη γη
λευκά αγγίγματα
της πρώτης και ανεξίτηλης γεύσης.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Η σοδειά των ονείρων

Μάνος Χατζιδάκις & Βαγγέλης Γκούφας, Ξημερώνει
(τραγούδι: Νάνα Μούσχουρη (Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, 1984) / πρώτη εκτέλεση από την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία Η Λίζα και η άλλη (1962))

[Μέρος Β']

Η σοδειά των ονείρων

Στην οργή της ψυχής σου
βάλε ένα σύννεφο πυκνό της βροχής.
Στο ουράνιο τόξο που ακολουθεί
θα δεις όλα τα χρώματα
να σταλάζουν τη σοδειά των ονείρων.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Τριών χρονών

Οδυσσέας Ελύτης & Δημήτρης Λάγιος: Ε σεις στεριές και θάλασσες
(τραγούδι: Γεράσιμος Ανδρεάτος / πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας στον δίσκο Ο ήλιος ο ηλιάτορας (1982))

[Μέρος Β']

Τριών χρονών

«Έχεις τη δύναμη της αγάπης
να φτερουγίσεις στη λιτανεία των πουλιών.»
Σου ψιθύρισα σαν προσευχή.
Και συ τριών χρονών μου φώναξες:
«Θέλω να γίνουμε θάλασσες.
Όπως τη θάλασσα να μου μιλάς.
Όπως το κύμα.»

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Καταφύγιο

Αρλέτα, Τα μικρά παιδιά (δίσκος: Αρλέτα 2 (1967))

[Μέρος Β']

Καταφύγιο

Μόνο να βλέπω
δυο αδελφάκια
στα βλέφαρα του ύπνου.
Με μισάνοιχτο στόμα
να σταλάζουν
τη γαλήνη της βεβαιότητας.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Οξύμωρο

Nick Cave, Άδεια μου αγκαλιά (διασκευή του τραγουδιού Into my arms του Nick Cave και προσαρμογή στίχων στα Ελληνικά από τον Διονύση Σαββόπουλο)
(τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος / δίσκος: Το ξενοδοχείο (1997))
Δημιουργία βίντεο: Μαρία Τρισελιώτη

[Μέρος Β']

Οξύμωρο

Ποιος θα το 'λεγε:
Η πεζότης
Η ανυποψία
ν' αλαφρώνει
τ' ασήκωτο βάρος της ομορφιάς.
Ν' αναιρεί τόσο απαλά
τον πόνο των πραγμάτων.
Να προσγειώνει
τόσο θριαμβευτικά
τόσο ανέμελα.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Ποιητές

Θάνος Μικρούτσικος & Μάνος Ελευθερίου, Η δίκοπη ζωή
(τραγούδι: Γιώργος Μεράντζας / δίσκος: Τροπάρια για φονιάδες (1977))

[Μέρος Β']

Ποιητές

Οι ποιητές πασκίζουν να υποτάξουν
σε μορφές μυστικές τους βυθούς του κόσμου
Σταλαγματιές αιμάτινες
αντιφεγγίζουν την τέχνη τους
σε στέρεα σχήματα
με χιλιάδες χρώματα και διαθέσεις
να σφραγίζουν τη μοίρα των ανθρώπων.
Πέφτει ο ήλιος
κι απλωμένοι στη γη
σκάβουν λαγούμια
να φυλάξουν τα όνειρα.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Κάθαρση

Μάνος Λοΐζος, Ο μέρμηγκας
(τραγούδι: Μάνος Λοΐζος / δίσκος: Τα τραγούδια του δρόμου (1974))

[Μέρος Β']

Κάθαρση

Χαμένα μυρμήγκια
κυνηγούν τη λήξη των συμβολαίων.
Γερνούν τα σώματα.
Σταφιδιάζουν οι πνοές των ιερών ανέμων.
Κτίζουν οπές στη γη
και θερμοκήπια στους ουρανούς.
Τρέχουν τρελοί
να προλάβουν τη λήξη των ονείρων
στην άνυδρη χώρα.

Μα ο μικρός βροχοποιός
αψήφησε τους φύλακες.
Έβγαλε τη μάσκα
κι είδαμε γυμνό κι ελεύθερο
το πρόσωπό μας
να φέγγει αρυτίδωτο
στα σκοτάδια.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Δίβουλη πρόνοια

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Αερικό
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Λάφυρα (1998))

[Μέρος Β']

Δίβουλη πρόνοια

Κάποιος τρελός μου το ψιθύρισε.
«Το 'ξερες; Ένα χνάρι μας
στην άγρια στέπα
παίρνει εκατό χρόνια να χαθεί.»

Βουλιάξαμε στις μυρμηγκοφωλιές
της δίβουλης πρόνοιας
των ασφαλών δρόμων.

Απ' το κλειστό τζάμι
κοιτούμε με βουλιμία τη θύελλα
που έρχεται
για να μας προσπεράσει.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Αναχώρηση

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το κάστρο
(τραγούδι: Άλκηστη Πρωτοψάλτη / δίσκος: Ανθρώπων έργα (1993))

[Μέρος Β']

Αναχώρηση

Διάλεξες τη γαλήνη του κάστρου
στα κελιά της ερημίας και του κενού.
Δίχως απόγνωση.
Χωρίς δεκανίκια τις καρδιές των άλλων.
Οι ασάλευτες πέτρες
φρουροί της καρδιάς
που δεν κουβαλεί την πίκρα της ματαιότητας.
Στίγμα ζωής η μνήμη των ανθρώπων
που έμειναν στα κράσπεδα της αγάπης
να μαρτυρούν τη λιτανεία της θυσίας.

Οι νύχτες της σιγής
έκρυψαν βαθιά στα σπλάχνα σου
το εξαγνισμένο αίμα
που κοινωνεί μυστικά
το ρίγος και τη δόξα της αθωότητας.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Γυρισμός

Μάνος Χατζιδάκις, Το πέλαγο είναι βαθύ
(τραγούδι: Νάνα Μούσχουρη / δίσκος: Ελλάς, η χώρα των ονείρων (1964))

[Μέρος Β']

Γυρισμός

Πλανιέσαι σ' ένα πέλαγος
αφροντισιάς και πλήρωσης.
Οι μέρες τρέχουν σαν λιγνά παιδιά
στο βαθύ δάσος που σε δέχτηκε ανέμελα,
με μιαν αγάπη πρωτόγονη
χωρίς αντάλλαγμα και προθεσμίες
και σου 'δωσε μια γεύση
μοναξιάς κι ελευθερίας.
Ξαναβρήκες το παλιό, καλό κομμάτι της ψυχής σου.
Τον πόνο που ακόμη ανθοφορεί.
Την πίκρα και τη στυφή γεύση
της απαντοχής.
Τη λατρεία των δέντρων
που γαληνεύει τα θηρία.
Τα πρόσωπα που αγάπησες
χωρίς όρους και ιδιοτέλεια.
Χωρίς σύνορα και ξένους παλμούς.
Ωραίος, στη γαλήνη
της δικής σου,
της ολόδικής σου
διάθεσης.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Τραγούδι σιωπηλό

Σταύρος Ξαρχάκος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Το παράπονο
(τραγούδι: Τζένη Καρέζη / ταινία: Τα κόκκινα φανάρια (1963) του Βασίλη Γεωργιάδη)

[Μέρος Β']

Τραγούδι σιωπηλό

Κανείς δεν ακούει
τους χτύπους της καρδιάς
όταν ξεχειλίζει να πετάξει
πέρα από τα ποτάμια
που οριοθετούν
το θνητό πέρασμα.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Οιωνός

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Cundu luna vini (Όταν βγαίνει το φεγγάρι)
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη & Ηλίας Λιούγκος / δίσκος: Τα παράλογα (1976))

[Μέρος Β']

Οιωνός

Όταν πέφτει το φως
κουρνιάζουν τα τεντωμένα βήματα.
Κι οι φωνές που στο διάστημα της μέρας
μεγεθύνονταν στρεβλωτικά
στ' αβέβαιο τραγούδι τους
αποσιώπησαν την ταραχή τους.

Κι έμεινες γυμνός, ακάλυπτος
να περιμένεις το αναπότρεπτο φως της σελήνης
να λούσει την κούραση της ψυχής
που επιμένει στη σκληρή γαλήνη σου –
που στέκεται στον άδειο χώρο
στο κίτρινο φως
να σε χωνιάσει στη σκιά της
σαν τη μητέρα που θρηνεί
πρωθύστερα
τον πόνο του παιδιού της.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Ταξίδια στο άπειρο

Σταμάτης Μεσημέρης, Φυσάει σκουριά
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / δίσκος: Βατόμουρα (2008))

[Μέρος Β']

Ταξίδια στο άπειρο

Σκαρφάλωσες στ' άδυτα βράχια.
Στις αητοφωλιές των ρωγμών
και των γόνιμων χρωμάτων.
Πυκνές φτερούγες έκρυψαν το λεπίδι
που έμελλε να βυθιστεί
στη χίμαιρα της πρώιμης ανθοφορίας.

Άνεμοι στη γέννησή τους
στέγνωσαν τ' αραγμένα ξύλα
παίρνοντας τη νοτιά της εξορίας
–απόμακρη καταιγίδα–
πίσω στην πράσινη μήτρα.

Υπάρχεις στο σκοτεινό ποτάμι
της μύχιας ταραχής.
Στην τεντωμένη χορδή της πλήρωσης
και της λιγοθυμιάς του ονείρου.

Γύρισε ο καιρός.
Σήκωσε το τραγούδι μας
να οριοθετήσει ταξίδια στο άπειρο.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Εκκρεμές

Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος, Το εκκρεμές
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / δίσκος: Κύκλος Φαραντούρη (1966))

[Μέρος Β']

Εκκρεμές

Είναι ο θρήνος της ματαίωσης
που πέφτει σιγαλή βροχή στο αίμα
για όσα στιλπνά χαμόγελα
σε κάλεσαν
σε πρόσμεναν σαν γιορτή.
Και συ μόνο τα κοίταξες
με κείνη την πίκρα
των αδέξιων καιρών
γυρίζοντας το νήμα της ψυχής
στο αδήριτο της στερνής γνώσης.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (X)

Γιώργος Μπουσούνης & Γιώργος Γκίνης, Όνειρα της άμμου
(τραγούδι: Άλκηστη Πρωτοψάλτη / δίσκος: Άμμος (2006))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

X

Ρούφηξα το χυμό
της βάτου στην έρημο.
Γέμισε σύννεφο ο ουρανός
και το νερό πήρε τη γεύση μου
στις ρίζες.

Την αυγή ένα ημικύκλιο
έστεφε το άνθος της άπειρης άμμου.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (IX)

Γεώργιος Χορτάτσης & Μάνος Χατζιδάκις, Πάθη απ' τον έρωτα
(τραγούδι: Φλέρυ Νταντωνάκη / δίσκος: Ο μεγάλος ερωτικός (1972))
[Το τραγούδι είναι από τη λαϊκή όπερα Ρινάλδος και Αρμίδα, βασισμένη στα ιντερμέδια της Ερωφίλης του Γεωργίου Χορτάτση, που ανέβηκε στο Ηρώδειο από το Εθνικό Θέατρο (1961). Πηγή: hadjidakis.gr]

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

IX

Τα μικρά μας χρόνια
ανθός της σάρκας και του χιονιού
φωτότροπος αχός
των αιμάτων που έσμιξαν.
Σώματα που μίλησαν
στο σκότος και στο φως.
Ταξίδεψαν τ' άγουρο δέρμα
με τη βεβαιότητα του κενού
στο χείλος του θανάτου
στο χείλος των ερώτων.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (VIII)

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης, Της αγάπης αίματα
(τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης από συναυλία στον Λυκαβηττό το 1977 υπό τη διεύθυνση του συνθέτη / δίσκος: Το Άξιον Εστί (1964) με τους ίδιους σολίστες)

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

VIII

Μέρες νοτισμένες στο χλωρό κόσμο
της πρώτης παρουσίας.
Μαχαίρι γυμνό
λιανίζει το κορμί.
Η φωνή σου...
Αίμα της μοίρας
ρόδισε τ' άγουρο σμάλτο
και χάραξε τη στόρησή σου
στις αιώνιες φλέβες

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (VII)

Harold Spina, I love you and you love me (Anthony Quinn & The Harold Spina Singers (1967))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

VII

Τ' ανάβλεμμά σου το θολό
έκρυψε μέσα στις γραμμές
τους αρμούς της αγάπης.

Σε γνώρισα.
Η φωνή σου ταξίδεψε μέσα στη νύχτα
καλώντας τη νύχτα.

Κι άφησα το χέρι μου,
χωρίς φόβο,
μ' όλο το αίμα μου
στα δάχτυλα.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (VI)

Μάνος Χατζιδάκις & Λίνα Νικολακοπούλου, Η εποχή της αγάπης
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Χορός με τη σκιά μου (1996))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

VI

Το πρώτο χάδι
τίναξε το αίμα στις φλέβες
κι έλιωσε το κορμί στην απόκριση.
Οδύνη ομορφιάς το άγγιγμα
έγραψε τις μέρες
που έμελλαν να είναι η αγάπη.
Η τυραννία του ασήμαντου
έσβηνε –σκιά– μέσα στη γεύση.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (V)

Ορφέας Περίδης, Αχ να σε δω
(τραγούδι: Ορφέας Περίδης, Λιζέτα Καλημέρη & Μελίνα Κανά στην εκπομπή της ΝΕΤ Έχει γούστο (2008)
/πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης στον δίσκο Καλή σου μέρα αν ξυπνάς (1996))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

V

Σε βρήκα και σε πήρα ένα πρωί
κομμάτι απ' το βυθό
κι ήπια τη γεύση σου
που ήταν δική μου όλα τα χρόνια.
Ατόφιο μάλαμα αστραφτερό
χάραξε τη ζωή
και βγήκαν αράδα
ήλιοι μικροί χορεύοντας στο κύμα
γράφοντας με χρυσό
τον κόσμο που ανασύραμε.
Το πρόσωπό μας
που άφησε τη νύχτα.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (IV)

Γιάννης Μαρκόπουλος & Δημήτρης Χριστοδούλου, Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
(πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα & Νίκος Κούρκουλος /ταινία: Οι αδίστακτοι (1965) του Ντίνου Κατσουρίδη)

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

IV

Πλαντάζει στις φλέβες μας ένας κόσμος.
Τα πρόσωπα της ζωής μας.
Το ριζικό που φάνηκε να ξεστρατίζει και να χάνεται
στα δέντρα που γύμνωσε η φωτιά.
Πλαντάζει...

Ένα σύννεφο στάθηκε
πάνω από το μισοκαμένο δάσος.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (III)

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Αράχνη
(τραγούδι: Άλκηστη Πρωτοψάλτη / δίσκος: Ανθρώπων έργα (1993))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

III

Η σιωπή ψηλαφώντας στο σκοτάδι,
αράχνη αναρριχάται στις καρδιές
που γαληνεύουν τη νάρκη,
αλαφρωμένες από το φορτίο της έγνοιας των ανθρώπων.
Πέπλο, σχηματισμοί της αράχνης,
μορφές των ονείρων
καλύπτουν τη γύμνια μας.
Οι γραμμές σε διάθλαση
βυθίζονται μέσα στο ηδονικό σφίξιμο
της μαύρης αράχνης.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (II)

Paul Simon, The sounds of silence (Simon and Garfunkel (1965))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

II

Τα λόγια μείνανε στο στήθος.
Θηρίο η σιωπή.
Έθρεψε φίδια στον κόρφο της.
Κομμένοι ήχοι.
Ο φόβος έπνιξε τη φωνή του κόσμου
κι έμεινε το σφύριγμα του πάθους
να ξενυχτάει στις φωλιές των δέντρων.
Ένας θρήνος μακρόσυρτος
να θυμίζει το χαμένο στην άβυσσο λόγο.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (I)

Διονύσης Σαββόπουλος, Στη συγκέντρωση της Ε.Φ.Ε.Ε.
(δίσκος: Διονύσης Σαββόπουλος, 10 χρόνια κομμάτια (1975))

[Μέρος Β]

Το άνθος της άπειρης άμμου

I

Τις νύχτες του χιονιού
κύκλοι της φωτιάς
μουδιάσανε το αίμα στα πόδια μας.
Καθηλώσανε τ' άγρια πνεύματα στη νάρκη.
Τις νύχτες του χιονιού
πνίξαμε τη ζωή μας
σε μια νιφάδα.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Της ταβέρνας

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Οι μοιραίοι
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης, ανάγνωση: Μάνος Κατράκης,
τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αντώνης Κλειδωνιάρης / δίσκος: Πολιτεία Β' (1964))
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας

[Μέρος Α]

Της ταβέρνας

Παραπανίσιο κρέας μας μυρίζει εδώ
και κρασί μπρούσκο
ξεπλένει τα κρίματα.
Λέξεις απ' τα δόντια βγαλμένες
λουλούδι άγριο, χωρίς άρωμα,
οσφραίνονται...

Μα να... Βαθιά ανάσα πύρωσε τον αγέρα.
Ένα κύμα απ' τα ερέβη
έστειλε τις πνιγμένες φωνές
στον κόσμο της νύχτας
όταν οι ψυχές σαν υπνοβάτες ορθώνονται
καλώντας τα μύχια πάθη μας.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Στους βυθούς του ανείπωτου

Νίκος Καββαδίας & Μαρίζα Κωχ, Fata Morgana
(τραγούδι: Μαρίζα Κωχ / δίσκος: Μαρίζα Κωχ (1977))

[Μέρος Α']

Στους βυθούς του ανείπωτου

Κόκκοι της άμμου
χαϊδεύουν τα μέλη.
Γράφουν μορφές στον κύκλο του αίματος.
Πόθοι –πόνοι βαθιοί της μοίρας–
στις κόρες των ματιών που συναντήθηκαν.

Ένα κύμα στα μέλη.
Ένα μαχαίρι από ήλιο
χάραξε το γυμνό σώμα
βυθίζοντας το φως
σ' αμμουδερά πηγάδια.
Θαλασσινά νερά
στέγνωσαν τη δίψα μας.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Σε ξέρω

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Μια φορά κι έναν καιρό
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Αθανασία (1976))

[Μέρος Α']

Σε ξέρω

Σε ξέρω.
Διαβάζω τα βάθη της ζωής μας
στο θολό νερό της ιστορίας.
Κανένα ριζικό
δεν μπόρεσε ν' αλλάξει
την καθάρια σου κίνηση.
Καμιά επιτήδευση δεν άγγιξε
το χλωρό γέλιο της ψυχής σου.
Σε ξέρω.
Είσαι η αιώνια σπορά
που σχίζει τη γη
και λευκαίνει τ' άστρα.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Ποδιναράς