Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Νικηφόρος Βρεττάκος, Ανασύνθεση



Δήμος Μούτσης, Χορός (ορχηστρικό)
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης / δίσκος: Ένα χαμόγελο (1969))
[Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας]


Ανασύνθεση

Γράφοντας, προσπαθώ να μπάσω στις λέξεις μου
την ημέρα με την αγάπη της. Τον ήλιο, τ' αστέρια,
τα πράγματα –όλα να στρέφονται, όπως
και μέσα στο σύμπαν, μέσα στην ποίηση.
Όπου φως και όπου βλέφαρο σ' ένα δίσκο μικρότερο,
σε μια σφαίρα, ένα σχήμα βιβλίου, πού θα 'ναι
και δίσκος και σφαίρα και άπειρο. Όλο
τον κόσμο με ανέπαφες τις αχνές του γραμμές,
την αρμονία όπως είναι φωτισμένη από μια
καλοσύνη παγκόσμια – κινώντας σε ανάταση τις γραμμές και τα χρώματα.


Να φτιάξω έναν κόσμο που τίποτα
δε θα του λείπει. Έναν κόσμο όπως ήταν
πριν ακόμη φθαρεί. Πριν ακόμη σκοτώσει
ο Κάιν τον Άβελ. Ν' αναβλύζουνε οι λέξεις μου
νερό και χορτάρι. Ν' αναβλύζουνε ζώσα σιωπή και χαμόγελο.


Από τη συλλογή Το βάθος του κόσμου (1961) του Νικηφόρου Βρεττάκου

Πηγή: Νικηφόρος Βρεττάκος, η εκλογή μου, ποιήματα 1933-1991 (εκδ. Ποταμός, 2008)

Translatum: Favourite Poetry - Νικηφόρος Βρεττάκος
Δημοσίευση σχολίου