Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011
Μαρία Καρδάτου, Ανεμοχάδι
Kerry Livgren, Dust in the wind (by Kansas, 1977)
Ανεμοχάδι
Στον Γιώργη Παυλόπουλο
Αυτό δεν ήταν καλοκαίρι
Ο κήπος σκοτεινός
Το κορίτσι φευγάτο
Ο φίλος σταυρωμένος
Αυτό δεν ήταν καλοκαίρι
Χόρτα έπνιξαν τη λίμνη
Ο πνιγμένος χρόνος
στο βυθό να μας κοιτά
Τα αρχαία τείχη στο νερό
καλά κρυμμένα
κι η αλήθεια τους
ακρωτηριασμένη
Ο πυρσός στη θέση του
μήνυμα του τίποτα
που κάποτε υπήρξε
Ο προφήτης είχε προφητέψει
«Τίποτα δεν θα μείνει εδώ
Μόνο σκόνη κι ο άνεμος
να τη σκορπίζει
πάνω στη βυθισμένη πολιτεία»
Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου
Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Μαρία Καρδάτου
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 Σχόλια:
Από τα ωραιότερα ποιήματα που έχω ποτέ διαβάσει...
Ο πρώτος στίχος "Αυτό δεν ήταν καλοκαίρι" συνοψίζει -με τον καλύτερο δυνατό τρόπο- το περιεχόμενο της σύνθεσης, μιας σύνθεσης τόσο λιτής σε μορφή και συνάμα τόσο μεστής σε νοήματα!
Εκπληκτικό το καταληκτικό τετράστιχο με τα "προφητικά λόγια"...
Εκφράζω τον θαυμασμό και τα συγχαρητήριά μου!
Γ. Α.-Π.
Τώρα πια, Γιόλα μου, ξέρεις πολύ καλά γιατί αγαπώ τόσο τους ποιητές της Θεσσαλονίκης. Αθρόες οι αποδείξεις. :-)
Δημοσίευση σχολίου