Νίκος Γκάτσος & Μάνος Χατζιδάκις, Με την πατρίδα τους δεμένη στα πανιά
(ενορχήστρωση - αναπροσαρμογή: Νίκος Κυπουργός, μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός,
διεύθυνση χορωδίας: Αντώνης Κοντογεωργίου, τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη /
δίσκος: Αμοργός (2005)) [Πηγή πληροφοριών: Σείριος]
Με την πατρίδα τους δεμένη στα πανιά και τα κουπιά στον άνεμο κρεμασμένα
Οι ναυαγοί κοιμήθηκαν ήμεροι σαν αγρίμια νεκρά μέσα στων σφουγγαριών τα σεντόνια
Αλλά τα μάτια των φυκιών είναι στραμμένα στη θάλασσα
Μήπως τους ξαναφέρει ο νοτιάς με τα φρεσκοβαμμένα λατίνια
Κι ένας χαμένος ελέφαντας αξίζει πάντοτε πιο πολύ από δυο στήθια κοριτσιών που σαλεύουν
Μόνο ν' ανάψουνε στα βουνά οι στέγες των ερημοκλησιών με το μεράκι τού αποσπερίτη
Να κυματίσουνε τα πουλιά στης λεμονιάς τα κατάρτια
Με της καινούργιας περπατησιάς το σταθερό άσπρο φύσημα
Και τότε θα 'ρθουν αέρηδες σώματα κύκνων που μείνανε άσπιλοι τρυφεροί και ακίνητοι
Μες στους οδοστρωτήρες των μαγαζιών μέσα στων λαχανόκηπων τους κυκλώνες
Όταν τα μάτια των γυναικών γίναν κάρβουνα κι έσπασαν οι καρδιές των καστανάδων
Όταν ο θερισμός εσταμάτησε κι άρχισαν οι ελπίδες των γρύλων.
Γι' αυτό κι εσείς παλικάρια μου με το κρασί τα φιλιά και τα φύλλα στο στόμα σας
Θέλω να βγείτε γυμνοί στα ποτάμια
Να τραγουδήστε τη Μπαρμπαριά όπως ο ξυλουργός κυνηγάει τους σκίνους
Όπως περνάει η όχεντρα μες απ' τα περιβόλια των κριθαριών
Με τα περήφανα μάτια της οργισμένα
Κι όπως οι αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα.
[...]
Από τη συλλογή Αμοργός (1943) του Νίκου Γκάτσου
[Αναδημοσίευση]


5 Σχόλια:
Κυριολεκτικά "θαυματουργό" το δίδυμο
Χατζιδάκις - Γκάτσος! Ό,τι και να πει κανείς για την "Αμοργό" είναι λίγο... Εκπληκτική, όπως πάντα άλλωστε, και η ερμηνεία της Μ. Φαραντούρη...
Βίκυ μου, συγχαρητήρια για την ανάρτηση!
Τώρα αν σου πω πως αυτές τις μέρες διαβάζω την "Αμοργό" ξανά κι είχα κατά νου να αναρτήσω κάτι από εκεί, τι θα πεις;
Μη χειρότερα αυτή σύμπνοια, λέω εγώ.
Γιόλα μου, η μία και μοναδική αυτή συλλογή του Νίκου Γκάτσου είναι από τις πιο αγαπημένες μου και φαντάζομαι ότι έτσι τη βλέπεις κι εσύ, όπως και η Ελένη που ήδη μας το είπε.
Είναι ίσως αστείο ή παράξενο που η χώρα διανύει έτος Ελύτη, αλλά δεν είχε την ευελιξία να πει το 2011 έτος Γκάτσου & Ελύτη αφού την ίδια χρονιά γεννήθηκαν οι δυο ποιητές μας.
Αγαπώ την «Αμοργό» γιατί είναι ένα σπουδαίο ποίημα, μα και τόσο παραμελημένο, άγνωστο κι αδικημένο. Θα επανέλθω τις επόμενες μέρες και τους επόμενους μήνες με αποσπάσματα από την «Αμοργό» και πολλαπλές ακροάσεις τραγουδιών σε στίχους του Νίκου Γκάτσου γιατί το θεωρώ μέγα χρέος τιμής προς τον συγκεκριμένο δημιουργό. Εννοείται ότι ποντάρω στη στήριξή σας, Γιόλα και Ελένη. :-)
Βίκυ μου, τη "στήριξη" να τη θεωρείς δεδομένη!
Πάντα, με την αγάπη μου...
Ήμουν σίγουρη, γλυκιά μου. :-)
Δημοσίευση σχολίου