Χάρις Αλεξίου, Προσευχή
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Οδός Νεφέλης 88 (1995))
Σύντομη προσευχή
Κι ευτυχώς η ποίηση
σε λίγους μόνο στίχους διασώζει
ολάκερη την θεϊκή ευσπλαχνία...
Στάλαξε λίγη νυχτιά
στην παλάμη μου
να ελευθερώνω
κάθε που θέλω να κλάψω...
Μη με δουν και
με χρεώσουν μ' αδυναμία!
Besançon / Μάρτιος 2007
Από τη συλλογή Κορίτσι των σκοτεινών δασών (2010) της Αναστασίας Γκίτση
Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011
Αναστασία Γκίτση, Σύντομη προσευχή
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
4 Σχόλια:
Βίκυ μου άρεσε το ποίημα.Ιδίως ο επίλογος είναι συγκλονιστικός.Εύχομαι να είσαι πάντα καλά σ αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Κι εμένα ιδίως ο επίλογος μου άρεσε, Γιάννη.
Καλά θα είμαστε όλοι, αρκεί να 'χουμε σώας τας φρένας. :-)
Η ευαισθησία πάντοτε ήταν αδυναμία σ΄αυτό τον κόσμο που ζούμε... δυστυχώς...
τι όμορφο....
Ε καλά. Δεν ζούμε δα για τον κόσμο. Δεν πάνε να εκλάβουν την ευαισθησία μας όπως θέλουν; Έτσι κι αλλιώς στις αναποδιές μόνοι μας είμαστε, Πανδώρα μου.
Δημοσίευση σχολίου