Αναστασία Γκίτση, Έλα μου

Μάριος Τόκας & Ανδρέας Νεοφυτίδης, Λεηλάτησέ με
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου & Γιάννης Πάριος / δίσκος: Στη λεωφόρο της αγάπης (1987))

Έλα μου

Άκου... άκου... άκου με...

Έλα μου,
Έλα μου να με κατοικήσεις.
Αδειανό σαρκίο απόκαμε η επιθυμία μου.

Valencia / Αύγουστος 2009

Από τη συλλογή Κορίτσι των σκοτεινών δασών (2010) της Αναστασίας Γκίτση

Ο ιστότοπος της ποιήτριας

Δημήτρης Π. Κρανιώτης, Μη καπνιστής

Δημήτρης Παπαδημητρίου, Απών (ορχηστρικό) [δίσκος: Ο τσαλαπετεινός του Wyoming / Απών (1995)]

Μη καπνιστής

Και πετώ
τα τσιγάρα
σαν σαΐτες
στους δρόμους,
δηλώνοντας
μη καπνιστής
αλήτης διαδρόμων,
διαβάτης
απρόσωπων ιδεών,
ψηφίζοντας
αδιάκοπα απών
σε αδικίες νόμων.

Από τη συλλογή Ενδόγραμμα (2010) του Δημήτρη Π. Κρανιώτη

Ο ιστότοπος του ποιητή

Νικηφόρος Βρεττάκος, Ανασύνθεση

Δήμος Μούτσης, Χορός (ορχηστρικό)
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης / δίσκος: Ένα χαμόγελο (1969))
[Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας]

Ανασύνθεση

Γράφοντας, προσπαθώ να μπάσω στις λέξεις μου
την ημέρα με την αγάπη της. Τον ήλιο, τ' αστέρια,
τα πράγματα –όλα να στρέφονται, όπως
και μέσα στο σύμπαν, μέσα στην ποίηση.
Όπου φως και όπου βλέφαρο σ' ένα δίσκο μικρότερο,
σε μια σφαίρα, ένα σχήμα βιβλίου, πού θα 'ναι
και δίσκος και σφαίρα και άπειρο. Όλο
τον κόσμο με ανέπαφες τις αχνές του γραμμές,
την αρμονία όπως είναι φωτισμένη από μια
καλοσύνη παγκόσμια – κινώντας σε ανάταση τις γραμμές και τα χρώματα.

Να φτιάξω έναν κόσμο που τίποτα
δε θα του λείπει. Έναν κόσμο όπως ήταν
πριν ακόμη φθαρεί. Πριν ακόμη σκοτώσει
ο Κάιν τον Άβελ. Ν' αναβλύζουνε οι λέξεις μου
νερό και χορτάρι. Ν' αναβλύζουνε ζώσα σιωπή και χαμόγελο.

Από τη συλλογή Το βάθος του κόσμου (1961) του Νικηφόρου Βρεττάκου

Πηγή: Νικηφόρος Βρεττάκος, η εκλογή μου, ποιήματα 1933-1991 (εκδ. Ποταμός, 2008)

Translatum: Favourite Poetry - Νικηφόρος Βρεττάκος

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Τα χαμόγελα εξαφανίζονται

Βασίλης Ρώτας & Μιχάλης Τερζής, Ανθρώποι ανθρώποι
(τραγούδι: Κώστας Καράλης / δίσκος: Τα τραγούδια της θάλασσας (1983))

Τα χαμόγελα εξαφανίζονται

Μέσα από γεγονότα
για κάποιους από τον κοινωνικό σου περίγυρο
διαπιστώνεις:
άδικοι, αναίσχυντα βίαιοι άνθρωποι.
Περιφρουρούν την ιδιοτέλειά τους,
ξεκάθαρα πράγματα.
Αν είσαι εμπόδιο,
και επειδή τους δίνει αίσθηση υπεροχής,
θα σε συντρίψουν.

Από τη συλλογή Ηδονή και εξουσία (2009) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

[Αναδημοσίευση]

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Εδώ τελειώνει η παρουσίαση του έργου της Αλεξάνδρας Μπακονίκα. Ελπίζω ν' απολαύσατε τα γραπτά της και τα σχόλιά της όσο κι εγώ και να την αγαπήσατε όσο κι εγώ. Νιώθω αμηχανία και λύπη, όπως κάθε φορά που τελειώνω την παρουσίαση ενός ποιητή «μου». Αυτή τη φορά είναι ακόμη πιο ανάμικτα και περίεργα τα συναισθήματά μου γιατί η Αλεξάνδρα είναι συν τοις άλλοις προσωπική μου φίλη και αυτούς τους τέσσερις μήνες που ασχολούμαι καθημερινά με τα γραπτά της ήταν σαν να μηδενιζόταν η απόσταση μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αθήνας, σαν να ήμασταν συνεχώς καθισμένες η μια δίπλα στην άλλη και κουβεντιάζαμε ολημερίς για την ποίηση, τη μουσική και άλλα πολλά.

Αλεξάνδρα, να 'σαι πάντα γερή, δυνατή και χαρούμενη για να μπορείς να γράφεις, να σκέφτεσαι και να ζεις με την ίδια αφοπλιστική ειλικρίνεια, εντιμότητα και ευθυκρισία - αρετές για τις οποίες ξεχωρίζεις ως ποιήτρια και, πρωτίστως, ως άνθρωπος.

Κλείνουμε από τώρα ραντεβού για τη διαδικτυακή παρουσίαση της επόμενης συλλογής σου και ως τότε ένα μπορώ να σου πω με σιγουριά: θα μου λείψεις πολύ από αύριο.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Όσα δεν κρύβονται

M. Pinder, Klaus Munro & Σέβη Τηλιακού, Μου λείπεις
(τραγούδι: Βίκυ Λέανδρος / δίσκος: Πες μου πώς μπορείς (1970))

Όσα δεν κρύβονται

Άναψα κερί στον τάφο συγγενικού μου προσώπου.
Δίπλα μια μαυροντυμένη γυναίκα,

απλή, συμμαζεμένη,

έβαζε λουλούδια στον τάφο του άνδρα της.

Δεν έκλαιγε μόνο σιωπηλά,

αλλά συνεχώς, χωρίς παύσεις,

έναν ερωτικό μονόλογο έλεγε στον άνδρα της

που χάθηκε,

πονεμένα λόγια ερωτικής λατρείας.
Την ψυχή μου άγγιξε καθώς την άκουγα.

Από τη συλλογή Ηδονή και εξουσία (2009) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Η Αλβανίδα

Βασίλης Τσιτσάνης, Καμαριέρα
(τραγούδι: Στράτος Παγιουμτζής & Βασίλης Τσιτσάνης σε γραμμοφώνηση του 1940)

Η Αλβανίδα

Πάνω από δεκαετία, κάθε καλοκαίρι
στο ξενοδοχείο που έκανα διακοπές με την ίδια μεγάλη παρέα,
ήταν καμαριέρα.
Έτσι κατόρθωνε να συντηρείται,
ο μισθός της στην Αλβανία πενιχρός,
γυμνάστρια σε σχολείο τον χειμώνα.
Από τη σκληρή δουλειά ρυτίδες χαλνούσαν το πρόσωπό της,
τα αισθηματικά της πάντα σε αδιέξοδο,
ερωτικό σύντροφο δεν είχε.
Με έμφυτη εγκαρδιότητα και σπασμένα ελληνικά
λαχταρούσε να μας μιλάει στα δωμάτια, όταν καθάριζε,
ή στους διαδρόμους.
Όσο πλησίαζε ο καιρός να φύγουμε στεναχωριόταν.
«Εσάς θυμάμαι στην ερημιά μου τον χειμώνα» μας έλεγε.

Ένα βράδυ σφίχτηκε η καρδιά μου
όταν την είδα να κάνει βόλτα μόνη στον παραλιακό πεζόδρομο.
Μέσα στον πολύ κόσμο μια μοναχική φιγούρα,
που ακόμα και εκείνη την ώρα, ενώ είχε ήδη σχολάσει,
φορούσε τη γαλάζια στολή της καμαριέρας.

Από τη συλλογή Ηδονή και εξουσία (2009) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Όσο ποτέ άλλοτε

Κώστας Χατζής & Σώτια Τσώτου, Σπουδαίοι άνθρωποι
(τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής / δίσκος: Ρεσιτάλ (1976))
[Πηγή: Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση και μουσική]

Όσο ποτέ άλλοτε

Από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της πόλης,
φιλοδοξος, πραγματιστής.
Στα σαλόνια και τις δεξιώσεις
βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής,
συνήθιζε να περιαυτολογεί για τις επιτυχίες του
στις δουλειές, και πολλοί τον πλησίαζαν με δέος.

Στην αίθουσα του σινεμά κάθισε μόνος του
μερικές σειρές πιο μπροστά από μένα.
Ερωτική η ταινία, καλογυρισμένη,
ένα έργο τέχνης.
Τον είδα μελαγχολικό, με την ανάγκη
να βυθιστεί στην πλοκή της ερωτικής ιστορίας,
την ίδια ανάγκη που είχε ο καθένας
μέσα στην αίθουσα.
Τον είδα μελαγχολικό και όσο ποτέ άλλοτε ανθρώπινο.

Από τη συλλογή Ηδονή και εξουσία (2009) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Η σχέση με τον χώρο

Mort Shuman: Sorrow

Η σχέση με τον χώρο

Έπεφτε χιονόνερο στην πλατεία Αριστοτέλους,
λόγω του καιρού η κίνηση λιγότερη.
Με τους έρωτές μου είναι συνυφασμένη η Αριστοτέλους,
εδώ είχα δώσει τα πρώτα ραντεβού.

Λίγο πιο πάνω μπήκα στο μεγάλο βιβλιοπωλείο
επί της Ηρακλείου.
Με την υπεύθυνη των πωλήσεων που με εξυπηρέτησε
–ήμουν πελάτισσα και περνούσα τακτικά–
ανταλλάξαμε ζεστές φιλικές κουβέντες,
σχετικά σύντομα μέχρι να βρει το βιβλίο που της ζήτησα.
Δέχτηκα την εγκαρδιότητά της σαν βάλσαμο,
σαν δόση από αντιαλγικό για τη θλίψη
που φώλιαζε μέσα μου από το πρωί.

Από τη συλλογή Ηδονή και εξουσία (2009) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Επιθετικότητα

Γιώργος Χατζηνάσιος & Τάσος Οικονόμου, Όπου ο εγωισμός
(τραγούδι: Φίλιππος Νικολάου / δίσκος: Όταν (1971))

Επιθετικότητα

Κανένα είδος εξάρτησης
δεν είχα ποτέ από σένα.

Με απωθεί το βλοσυρό ύφος σου,
ο στόμφος στη φωνή σου.
Μία επιθετικότητα βγάζεις
που σε προσδιορίζει.
Γυρεύεις να κυριαρχείς, να επιβάλλεσαι
να λύνεις και να δένεις.

Από τη συλλογή Ηδονή και εξουσία (2009) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Τάκης Βαρβιτσιώτης (1916-2011)

Wolfgang Amadeus Mozart, Requiem

Τάκης Βαρβιτσιώτης [Takis Varvitsiotis] (1916-2011)

Πηγές: Translatum & Τάκης Βαρβιτσιώτης