Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

Ζωή Καρέλλη, Αντιθέσεις

Joan Miró, North-South, 1917, oil on canvas (62 x 70 cm). Private collection.

Αντιθέσεις

Όλ' αυτά τα όνειρα, που πέρασαν,
χωρίς να τ' ακολουθήσουμε.
Μέρες της άνοιξης θολές, έσβησαν,
άνθη, δεν έδεσαν σε καρπό, φυλλορρόησαν,
επιθυμίες, που χάλασαν,
λόγια που στο στόμα απόμειναν
και πικράθηκαν χαμόγελα δισταχτικά,
που μαράθηκαν, δεν θα φανούν στα πρόσωπα
των ονείρων, που χάθηκαν,
σα να μην υπήρχαν.

Δεν υπάρχουν τα όνειρα.

Τι θα κάνουμε τα όνειρα,
τις επιθυμίες, που δεν ξεπληρώθηκαν
μας αφήνουν αδιάφορους, όπως οι αδύνατοι
δε μας προφταίνουν και κλαιν πίσω μας
λόγια και θρήνους. Δεν ωφελεί με λόγια
και θρήνους να παρακαλούν. Προχωρούμε
να ζήσουμε όλη τη δύναμη που μας οδηγεί
και πεθαίνουν οι αδύνατοι.

Εμείς, είμαστε βέβαιοι, πως πρέπει να ζήσουμε.

Από τη συλλογή Η εποχή του θανάτου (1948) της Ζωής Καρέλλη

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ζωή Καρέλλη
Δημοσίευση σχολίου