Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Νυχτερινές ιστορίες

Νυχτερινές ιστορίες

Το ίδιο όνειρο δεν είδαμε ποτέ
Κι ας νυχτώνει το ίδιο για τους δυο μας
Τρυφερά κοιμάσαι κείτομαι στο βόρειο πλευρό
Όπου το κρύο με θανατώνει
Πέφτεις με το σώμα προς τον έρωτα στραμμένο
Υποφέρεις που βλέπω τον καιρό νεκρό
Ενώ και στον δικό σου ύπνο ανάβει ένα σκοτάδι
Το αισθάνομαι Μου κρατάς το χέρι
Πηγαίνουμε στον εφιάλτη με αναμμένο φως
Το πρωί κρύβεις μέσα στα χέρια σου το αίμα
Μιας νύχτας φονικής
Κάτω απ' τα μάτια σου --την ώρα του καφέ--
Κάτι σαν μαύρο κατακάθι μάς καταποντίζει
Σε όνειρο ίδιο και διαφορετικό

Από τη συλλογή Η σκοτεινή διάρκεια των ημερών (1993) της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
/ Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου
Δημοσίευση σχολίου