Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Μαρία Καραγιάννη, Όταν σε αφήνει η ποίηση

Όταν σε αφήνει η ποίηση

Με θάνατο σε πληρώνω. Με χέρια
τανυσμένα
σε ελεημοσύνη ανέφικτη.

Εσένα∙ που έρχεσαι και φεύγεις∙
και ό,τι μου δίνεις
πρόσκαιρα την πληγή μου
στεφανώνει.

Για δες, όταν με αφήνεις
πώς τριγυρνώ στην πόλη μου
σαν μέσα από καθρέφτη
ραγισμένο
και πόσο επίμονα
σε αδιάφορα φορέματα τυλίγω
το φαγωμένο σώμα.
Κρυμμένο να το προσπερνούν,
να προσπερνάει
και μυστικά να καίγεται
ώσπου γυμνό να μπει στον ύπνο.

Στην άβυσσο να το ξεναγούν
τα όνειρα

Δημοσιευμένο στο περιοδικό Εντευκτήριο, τεύχος 77 (Ιούνιος 2007)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
/ Μαρία Καραγιάννη
Δημοσίευση σχολίου