Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Χρυσάνθη Ζιτσαία, Μικρό αφιέρωμα σε μεγάλη ψυχή

Μικρό αφιέρωμα σε μεγάλη ψυχή

Τ’ όνειρό σου ψήλωσε πολύ.
Δε μπορούσες άλλο να το φτάσεις.
Έγινε μια αχτίδα φωτεινή
κι έμεινε σαν όραμα της πλάσης.

Άστραψεν η σκέψη μου μ’ ορμή
Ξάφνιασμα στην έκπληκτη ματιά μας.
Σ’ έκαψε σαν φλόγα μυστική
κι έμεινε σαν άστρο στη ματιά μας.

Θέριεψε η αγάπη σου βαθειά.
-Τι μπορούσε πια να τη δαμάσει;-
Σ’ έπνιξε σαν θάλασσα πλατειά
κι άπλωσε τον κόσμο ν’ αγκαλιάσει.

Έμεινε σαν μύρο μαγικό
απ’ της ομορφιάς την άγια βρύση
κείνο το μεγάλο ιδανικό
που η ψυχή δεν χώραε να το κλείσει.

Αχ! και κείνη η πίστη σου η τρελή
πούγινε για σε τόσο μοιραία,
τώρα ταξιδεύει στη ζωή
πάνω σ’ έναν άνεμο σημαία

Ήτανε μια φλόγα θεϊκή.
Δεν μπορούσες πια να την κρατήσεις.
Τώρα ταξιδεύει στη ζωή.
… Τι ποθούσες άλλο να κερδίσεις;

Δημοσιευμένο στο περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης, τεύχος 37-38 (Γενάρης-Φλεβάρης 1958)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Χρυσάνθη Ζιτσαία
Δημοσίευση σχολίου