Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2008

Σαράντος Παυλέας, Σ' αγαπούσα

Σ' αγαπούσα

Τ' άστρα λάμπανε και τα φύλλα σφύριζαν σαν κοτσύφια
δεμένα με τα κλαδιά τους και τη ρίζα τους και σ' αγαπούσα.
Το κοίλο κύμα στην αμμουδιά του στόλιζε μ' άσπρα,
πυκνά θροΐζοντα άνθη και σ' αγαπούσα.
Απέραντες ακρογιαλιές έπαιρναν το φεγγάρι το γεμάτο
και το 'καναν άσπρα κομματάκια φρέσκο ψωμί
και το μοίραζαν ευλογημένον αντίδωρο της θείας Ακολουθίας και σ' αγαπούσα.

Από τη συλλογή Τ' όνομά μας ήταν ενοχή (1983)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
- Σαράντος Παυλέας
Δημοσίευση σχολίου