Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

Γιώργος Καφταντζής, Κλειώ

Κλειώ

Τον βρήκε ήσυχο στη φυλακή
με ανοιγμένο τον μέγα ονειροκρίτη στη λέξη αίμα.
Επαίρονταν πως ήταν παρανοϊκός
ταξίδευε διαρκώς με το χρυσό του άρμα
μεταξύ Καλαμαριάς και μεγάλης Άρκτου.
Αγαπούσε την Κλειώ, έκπαγλος όρμος, μαγνητικό γαλάζιο
και μια νύχτα στραγγισμένη από σχήματα
τη χτύπησε με το σπαθί του γαλαξία στην καρδιά.
Εκείνη έγειρε βουβή κ' έμεινε ακίνητη
για ένα δισεκατομμύριο τουλάχιστον αιώνες.
Τ' άλλα ας μείνουν στο σκοτάδι.

Από τη συλλογή Περίπλους (1991) του Γιώργου Καφταντζή

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
/ Γιώργος Καφταντζής
Δημοσίευση σχολίου