Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Παναγιώτης Μαυρίδης, Άτιτλο (Ψηλάφησα το πρόσωπό σου...)

Ψηλάφησα το πρόσωπό σου
-- σαρκαστική, πέτρινη μάσκα --
Στην άκρη των χειλιών,
μια αμυχή παλιά,
το αίμα ξεραμένο.
Σπαρτάρησε
στις άκρες των δακτύλων
της ζωντανής καρδιάς μου ο παλμός.

Μια κατακόκκινη πληγή,
σκέπασε τη μορφή σου∙
τα δάκρυα, πριν τρέξουν, εξατμίστηκαν.

Απρόβλεπτα
απορημένος έμαθα
ν' αγγίζω την αλήθεια.

Από τη συλλογή Το μήνυμα του Βοώτη (1986)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
- Παναγιώτης Μαυρίδης
Δημοσίευση σχολίου