Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

Μαρία Καρδάτου, Κίτρινα φώτα

Κίτρινα φώτα

Νύχτα ομίχλης
στον περιφερειακό
κίτρινα φώτα
δάκρυα σε παγωμένο
πρόσωπο
κι εμείς γελαστοί
άγγελοι αμέριμνης δυστυχίας
κλεισμένοι σε θαμπό
ενυδρείο χωρίς διέξοδο
Ήσυχος κήπος παραμονεύει
στην άκρη του δρόμου
αθέατος
Η αγωνία παγιδεύει το αύριο
που ταξιδεύει μαζί μας
Κοιτάζει απειλητικά
πίσω από το κρύσταλλο
μαζί με τους άγριους σκύλους
που δείχνουν τα κίτρινα δόντια
από μακριά

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
- Μαρία Καρδάτου
Δημοσίευση σχολίου