Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου), Στην Παπαντή

Στην Παπαντή

Χαρά στους που την άχραντη της Παπαντής εικόνα
στ' άξια τα χέρια υψώνουνε κι ευλαβικά κρατούνε
κι οδοιπορούν στο ανθόστρωτο, το αρχαίο μονοπάτι,
στου τράφου την κατηφοριά... μετά στην ανηφόρα...
κι αργοπατούνε ύστερα μεσ' στου χωριου τη στράτα,
που την ισκιώνουν λιόφυτα κι ο ήλιος δεν τη βλέπει
και φέρνει προς την Παπαντή, την εκκλησιά την άγια,
καμάρι και προσκύνημα και σκέπη του Νησιού μας.
Κι ακολουθούν και ψέλνουνε οι ψάλτες κι οι παπάδες
κι από κοντά οι προσκυνητές την Παναγιά υμνούνε
και φτερουγάει η Παράκληση κι ως τα ουράνια απλώνει
μαζί με το λιβανωτό από τα θυμιατήρια,
σμίγοντας μπρος στην Παναγιά τις προσευχές του κόσμου
με τα δοξολογήματα, που τραγουδούν οι αγγέλοι.

Κι εφάνη μεγαλόπρεπο, περήφανο κι ωραίο
να στέκει το καμπαναριό κι ολούθε ν' αγναντεύει
κι απ' τα ψηλά τα λιόδεντρα ψηλότερα να φτάνει
και μελωδούν τα σήμαντρα κι ηχούνε οι καμπάνες,
γιατί ξανά στο θρόνο της η Παπαντή γυρίζει.

Τι θάλπος μεσ' στην εκκλησιά που συναχτήκαμε όλοι,
όπου ανάβουν τα κεριά και καίνε τα καντήλια,
που λάμπουνε πολύτιμες στο τέμπλο οι εικόνες
κι η Πλατυτέρα ολόστοργη στην κώχη στ' Άγιο Βήμα
και στα δεξιά η Χάρη Της, στον πέτρινό Της θρόνο
κι εμείς προσφέρουμε ασπασμούς, τάματα και μετάνοιες
και με ωδές ασίγητες Τής ψάλλουμε το «Χαίρε».

Κι άγγιξε η κατάνυξη τα μύχια της ψυχής μου
κι ο γλυκασμός κι η χαρμονή μού βούρκωσαν τα μάτια
και προς τα πάνω κοίταξα το δάκρυ μου να κρύψω
κι είδα δυο τρούλους ουρανούς κι αγγέλους να πετάνε
και γύρω να κυκλώνουνε την Παναγιά στον ένα
και να δοξάζουν το Χριστό, στον τρούλο το μεγάλο.

Τότε σα να λυτρώθηκα από τα κρίματά μου
και γύρισα στη Χάρη της, στον πέτρινό της θρόνο
κι έκλινα γόνυ ταπεινό και δέηση Τής κάνω
να μοιάζει με την ώρα αυτή η ώρα η στερνή μου.

Από τη συλλογή Παξινοί Δεκαπεντασύλλαβοι (2005)

Translatum: Favourite Poetry - Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου)
Δημοσίευση σχολίου