Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

Θεοδώρα Ντάκου, Όταν σε λέω αγάπη

Όταν σε λέω αγάπη

Στο τέλος καταντά μαι τύψη, άλλοι να πεινούν
κι άλλοι να γράφουν για τα μάτια τής καλής τους,
άλλοι να πολεμούν και να σκοτώνονται
και γω να κάθομαι να γράφω για τον τράχηλό σου.

Όμως αυτή η σάρκα που μας εκδηλώνει
στον πόλεμο, στην πείνα και στον έρωτα,
για πες μου πώς θα ξεχωρίσει
τα θαύματα, πώς θ' αξιολογήσει
τη ζωή και πώς θ' απομονώσει
τα δάκρυά σου τη στιγμή που πρωταγγίξαμε
από το φοβισμένο αίμα των ανθρώπων;

Όταν σε λέω αγάπη μου, προσπάθησε να δεις∙
είναι το τελευταίο σκαλοπάτι μετά τον πανικό,
μετά την αγωνία ότι ονειρεύομαι, ότι δεν έχω φτάσει.

Όταν σε λέω αγάπη, δεν απομονώνομαι
μέσα στη μυρωδιά σου, δεν ξεχνάω την αλήθεια,
πρόσεξε πιο καλά στα χείλια μου, θα δεις
πως τίποτα δεν έγινε πιο εύκολο,
μόνο οι λέξεις αποκτήσαν αρτηρίες.

Από τη συλλογή Η ηλικία του πανικού (1984)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Θεοδώρα Ντάκου
Δημοσίευση σχολίου