Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Γιώργος Θέμελης, Ars Poetica (1)

Ars Poetica

1

Αν είναι κάτι το Ποίημα,
Είναι κάτι που δεν πιάνεται,
Όπως το νόμισμα ή το πουλί

Το Ποίημα σε παίρνει,
Δεν το παίρνεις
Μην το παραβιάζεις.

Το Ποίημα είναι σαν την Αγάπη,
Την Αγάπη την αναπάντεχη,
Όταν σου κόβει τη μιλιά,

Σαν την Αγάπη, σαν τη Μουσική

Μια συνοδεία παντοτινή,
Μια λάμψη ακαταθάμπτωτη

Σ' ακολουθεί παντού το Ποίημα,
Σε σκοπεύει
Μην το παραβιάζεις.

Είναι κατάφωτο το Ποίημα

Αδιάρρηκτο, καθρεφτικό,
Σαν το αγλαό φεγγάρι
Όταν γεμίζει το δίσκο του

Το Ποίημα δεν είναι πράγμα σου,
το πράγμα είσαι συ

Σε βγάζει στο φως,
Σε φανερώνει
Μην το παραβιάζεις.

Από τη συλλογή Ars Poetica (1974) του Γιώργου Θέμελη

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
/ Γιώργος Θέμελης

Προσθήκη:

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009, 1.45 π.μ.

Μπαίνοντας από τώρα στην «τροχιά» τής φετινής εαρινής ισημερίας (21 Μαρτίου), οδεύουμε ολοταχώς προς το ομορφότερο 24ωρο της χρονιάς που συμπίπτει με την παγκόσμια ημέρα τής ποίησης.


Όλη αυτή τη βδομάδα η δικιά μου γωνιά στο διαδίκτυο θα φωτίζεται με το πρώτο από τα 12 υπέροχα ποιήματα της συλλογής που ο Γιώργος Θέμελης αφιέρωσε το 1974 στη μεγάλη αγαπημένη τής ζωής του, την ποιητική τέχνη.

Ας είναι τούτο το ποίημα ένα κερί στη μνήμη αυτού του τόσο σπουδαίου ποιητή που διάλεξε τη Θεσσαλονίκη για δεύτερη πατρίδα του και τίμησε όσο ελάχιστοι τα γράμματα της πόλης μου... κι ας σταθεί η αφορμή να θυμηθούν τον Γιώργο Θέμελη όσοι τον ξέχασαν, να τον γνωρίσουν όσοι δεν τον ξέρουν ακόμα και να τον αγαπήσουν, όσο κι εγώ, όσοι θα διαβάσουν τα ποιήματά του αποδώ και πέρα.
Δημοσίευση σχολίου