Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

Βάγιος Μπαγλάνης, Άτιτλο (Πέτρα τής θάλασσας...)

Πέτρα τής θάλασσας
Αγαπάς το κύμα
-- δίχως πάθος
-- δίχως καημό
Αγαπάς την αιώνια κίνηση
και χαίρεσαι τη θωπεία τής δύναμής της
Ο ήλιος σού δίνει φωτεινή διάρκεια
Σε ψηλαφώ
για να νιώσω το πάθος σου να εγκαταλείπεσαι
Έχεις σώμα στιλπνό χωρίς ψυχή
Ξεχωρίζεις σαν έκπληκτα μάτια
ανάμεσα απ' τις ρωγμές τού κύματος
που σβήνει αδύναμο πάνω σου
Σβήνει το μεγάλο μυστικό τής θάλασσας
χωρίς να το ξεδιαλύνεις
Σε συνεπήρε ο αχός τής ιδέας του
Κι έγινες κοιμητήριο πλάι στο ακρογιάλι
Η θάλασσα είναι μεγάλη
όπως κι η σιωπή σου...

Από τη συλλογή Απόπειρα αυτάρκειας (1964)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Βάγιος Μπαγλάνης
Δημοσίευση σχολίου