Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Ζωή Καρέλλη, Ενυδρείο

Ενυδρείο

Αποκλεισμένα ψάρια φανταχτερά
οι σκέψεις σε θολούρα του μυαλού.
Κάθομαι ακίνητος σχεδόν και τις αισθάνομαι
να διαπερνούνε τον εγκέφαλό μου σχήματα
μυτερά, χρυσίζοντα, επάργυρα
κι άλλα κοσμήματα με σμάλτα, με σχέδια
αγνώριστα.

Τελικά, θέλω να βρω
το νόημα, σαν εξήγηση ονείρου
σε όλ' αυτά και αναπάντεχα καταλαβαίνω
τη διαφυγή τους, τη φυγή σε βάθη άδυτα.

Κάποτε μου απομένουν υπολείμματα σκιώδη
κάτι λέπια και κόκαλα αγκαθωτά.

Δημοσιευμένο στο περιοδικό Το Δέντρο

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ζωή Καρέλλη
Δημοσίευση σχολίου