Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Χρήστος Ντάλιας, Τ' ασημένια μάτια

Τ' ασημένια μάτια

Όσο τα παιδιά παίζουν στον κήπο
Υπάρχω.
Όσο τα κλαδιά λουλουδίζουν στον κήπο
Υπάρχεις.
Όσο προχωρείς και μ' αγκαλιάζεις
με τ' ασημένια μάτια σου
φοβάμαι, φοβάμαι -
Υπάρχει, λέω. Υπάρχει.

Από τη συλλογή Τα επόμενα (1986)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Χρήστος Ντάλιας
Δημοσίευση σχολίου