Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Γ. Θ. Βαφόπουλος, Στον ίδιο ρυθμό (11)

[Από την ενότητα Στον ίδιο ρυθμό]

11

Στη μοναξιά μου πάντοτε θυμούμαι εσέ, Μυρτάλη.

Εψές, που με βαριά καρδιά έφυγα απ' το καφενείο,
και βρέθηκα ολομόναχος, θυμήθηκα εσέ πάλι.

Γιατί, γιατί στο πέρασμα του χρόνου όλα ν' αλλάζουν,
να φεύγουν τα γεράματα και νάρχονται τα νιάτα,
κι' ο μέγας κύκλος της ζωής να μένει πάντα ο ίδιος;

Σ' αναλογίζομαι και κλαίω τους έρωτες, Μυρτάλη,
που πέθαναν κι' αυτούς που ζουν κ' εκειούς που θάρθουν αύριο.

Μυρτάλη, ο κύκλος της ζωής είναι ο ίδιος πάντα, ο ίδιος.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γ. Θ. Βαφόπουλος
Δημοσίευση σχολίου