Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου, Ο παλιάτσος

Ο παλιάτσος

Ντυμένος την παράξενη στολή του,
μ' αλλόκοτη μορφήν από μπογιά,
κάνει τον κόσμο να γελά μαζί του,
μα εκείνος δε γνωρίζει να γελά.

Μες στης χαράς αυτός το πανηγύρι,
μερόνυχτα πηδάει στη σκηνή,
ως που μια μέρα κάπου θ' απογείρη,
φτωχός σε κάποια τρώγλη σκοτεινή.

Είναι ο παλιάτσος, σ' όλη τη ζωή του
τη θλίψη των ανθρώπων που σκορπά,
ενώ τη θλίψη πρέπει τη δική του
να κρύβη πάντα κάτω απ' τη μπογιά.

Από τη συλλογή Νύχτες αγρύπνιας (1932)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου
Δημοσίευση σχολίου