Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Άννυ Κουτροκόη, Δεν το πιστεύω

Δεν το πιστεύω

Έτυχε
Νύχτα προχωρημένη
Στο δρόμο να βρεθώ
Κι όπως στα βιαστικά
Έτρεχα πάνω στο κορμί
Αυτής της πόλης
Είδα
Ανάποδα
Πως φόρεσε το νυχτικό της
Ήταν για ένα βράδυ
Ήταν σε μια της τρέλα
Είπα στους φίλους μου μετά
Προσέχει τόσο τα μαλλιά της
Τα μάτια πάντα βάφει
Και περπατά
Σε κείνα πάνω τα υπέροχα
Τακούνια της γιαγιάς
Γι' αυτό το νυχτικό ανάποδα
Μ' έκανε ν' απορήσω
Δεν το πιστεύω
Νάχει αρχίσει να τρελαίνεται
Και να γυρνάει
Τις νύχτες ξεσχισμένη
Με τόνα χέρι
Να κρατάει το φεγγάρι
Με τάλλο
Να το χτυπάει ντέφι
Να γρατσουνάει
Με τα μεγάλα νύχια
Τα παιδιά της
Να τα ναρκώνει
Την ημέρα με τα φίλτρα της
Και να γλεντάει
Μαζί τους μέσα στο σκοτάδι
Δεν το πιστεύω
Δεν το πιστεύω
Η πόλη αυτή
Παραπατάει πού και πού
Μόνο να μας τρομάξει
Θέλει
Για να νοιαστούμε πιο πολύ
Για να την αγαπάμε
Να μην ξεχνάμε
Κάθε βράδυ
Το νυχτικό σωστό
Να της περάσουμε
Νάρχεται
Ήσυχα να γείρει
Ως έμβρυο
Στην άκρη
Της υγρής της κούνιας.

Από τη συλλογή Απαστράπτοντος του κρυστάλλου (1998)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Άννυ Κουτροκόη
Δημοσίευση σχολίου